Brandstof in twee injectie's per dag

Blog: It's not me. Maar ik blijf Rona

21-05-2012

Yep, stamcellen kweken.

Maar wat is het moeilijk op precies uit te vinden wat nu wat is waar je last van hebt.

Ik zit er even goed doorheen. Ik heb er helemaal genoeg van, natuurlijk ga ...

Yep, stamcellen kweken.

Maar wat is het moeilijk op precies uit te vinden wat nu wat is waar je last van hebt.

Ik zit er even goed doorheen. Ik heb er helemaal genoeg van, natuurlijk ga ik door daar is geen enkele twijfel over.

Wat is het probleeem: Ik wil rust en geen gekl....... meer aan mijn lichaam. Die catheter in in mijn hals is vervelend met slapen, dus ben ik veel wakker. Als ik dan wakker ben dat heb ik het giga heet. Moet ik eerst helemaal afkoelen voor ik weer kan slapen. Dus gebruik ik nu twee verschillende bedden.

Ik had al opvliegers maar dit komt door de prikjes. Zodra ik ook maar iets doe breekt het zweet me aan alle kanten uit. Verder geen botpijnen of zo. Beetje druk op mijn borstbeen maar dat mag geen naam hebben. Net alsof je hart op hol gaat slaan.

Verder wordt het geestelijk en emotioneel gewoon giga zwaar. Je hebt elke dag wel een paar momenten dat je zit te janken. Je bent moe en wilt verder. Maar dat gaat niet. Dus accepteren en slapen. Ik doe het dan ook wel maar het is erg moeilijk. Het liefst wil ik tegen iedereen zeggen, en dat doe ik dan stomweg ook, het gaat wel hoor, alleen wat moe.

Gelukkig weet Joop beter en bewaakt me.

De afgelopen 4 dagen waren wat weer betreft natuurlijk heerlijk. Lekker onder de parasol gezeten. Alleen ik had allemaal nieuwe kleding gekocht voor in Maastricht maar door de Dexamethason ben ik 2 kilo aangekomen. en nu zit niets lekker meer. Zeker als je helemaal nat bent van transprireren.

Ik kan dan zo boos worden. Dus nu ga ik vanmiddag even naar Bristol want daar hadden ze shirts en jurkjes voor 5 euro. Als ik dan 2 maten groter neem dan heb ik in Maastricht, daar kan nl geen raam open, iets luchtigs om aan te trekken. Dacht ik alles zo goed voor bereid te hebben. Not.

Afgelopen 4 dagen waren Joop en Eve ook niet fit. Verkouden. Kun je net niet gebruiken. Ze voelden zich er heel erg ongemakkelijk bij maar ja hier kun je niets aan doen. Als ik in de supermarkt loop kan ik ook aangestoken worden. Ik heb nu nog antibiotica en iets tegen schimmels. Dus het zal wel meevallen. Ik heb een beetje last van mijn keel en een beetje een druppelneus.

Woensdag a.s. mijn eerst CD34 meting. Ik ga er vanuit dat het pas donderdag wordt dat we naar maastricht gaan hoor. I-pad mee en mijn e-reader. Joop ook en we vermaken ons wel deze uren.

Weet je, je krijgt inmiddels wel bewondering, als je dit zo mag zeggen, voor alle mensen die aan de dialyse liggen voor hun nieren. 3 maal in de week aan de slangen. Ik zie al tegen deze paar uurtjes op.

Als je in de kelder loopt waar de dialyseafdeling is en je kijkt op een bepaalt moment naar rechts dan liggen er wel 20 mensen op een rijtje aangekoppeld. Deze mensen hebben ook een heel proces doorgemaakt.

Als straks de stamcellen afgenomen zijn krijg ik afspraken voor de kaakchirurg, hartonderzoek en intake. Daarna als het weer mee zit halen we lekker de caravan op. Ik gooi er dan spullen in en we gaan lekker naar Zeeland.

We hebben het echt heel hard nodig. Joop is ook erg moe ook hij heeft het heel hard nodig. Misschien nog wel meer dan mij. Het valt ook niet mee. Uit het werk vaak nog koken en als ik het eten wel klaar heb staan is het opruimen. Dan zijn er natuurlijk nog de nodige huishoudelijke dingen in huis die toch ook gedaan moeten worden. Eve doe ook wat ze kan hoor. Dan ineens is de vaatwasser weer leeg en de was opgehangen. Heerlijk.

Ook al ben je door de week met zijn tweetjes er zijn toch dingen die gedaan moeten worden.

Als ik uit Maastricht kom wil ik toch maar even een hulpje in de huishouding voor de grote klussen.

Kijken waar ik die vandaan ga halen. Ik moet toch maar even verstandig zijn.

Nou dit was dus even mijn klaagzang. Volgend weekend zal het wel weer beter gaan, nu is het gewoon echt niet leuk meer.

Als mijn stamcellen in het zakje zitten laat ik weer wat van me horen.

Ik wil weer iedereen bedanken voor de mooie bloemen en kaarten die ik nog steeds met regelmaat krijg. Erg lief. Ik geniet hier erg van.

Link naar het originele blogitem

Meer tekst

Te ziek om te bloggen

Blog: Sanders BLOG

20-05-2012

Honderden tabletten Zelitrex (Valaciclovir) heb ik de afgelopen jaren geslikt om te voorkomen dat ik gordelroos (Herpes Zoster) zou krijgen. Ik weet nu waarom je dat niet wilt hebben. Haast ...

Honderden tabletten Zelitrex (Valaciclovir) heb ik de afgelopen jaren geslikt om te voorkomen dat ik gordelroos (Herpes Zoster) zou krijgen. Ik weet nu waarom je dat niet wilt hebben. Haast ondraaglijke zenuwpijnen, koorts en een hele lelijke uitslag. Nee, geen foto’s. Ik slikte de afgelopen tijd geen Zelitrex. Alleen in de tijd dat ik Velcade kreeg. [...]

Link naar het originele blogitem

Meer tekst

1.10uur voor 2.5 km. Alleen om Maastricht uit te komen.

Blog: It's not me. Maar ik blijf Rona

16-05-2012

Je moet er iets voor over hebben. Het zal wel vaker gebeuren. Ik heb nu al medelijden met mijn Kanjer.

Die moet vaak heen er weer rijden.

Het aanprikken en ondertunnelen van mijn hals ...

Je moet er iets voor over hebben. Het zal wel vaker gebeuren. Ik heb nu al medelijden met mijn Kanjer.

Die moet vaak heen er weer rijden.

Het aanprikken en ondertunnelen van mijn hals catheter is vlot gegaan. Het viel me alles mee. Wel een kalmerend tabletje en een paracetamol ervoor. Je moet natuurlijk je voorbereidingen treffen. Ik heb heerlijk onder de blauwe lakens gelegen met de operatie lamp erop. Zo kun je net doen of je aan het strand van een tropisch eiland ligt.

Vannacht was het niet fijn dus dan is het goed dat er weer paracetamol is. Er is zodanig gerotzooid in mijn hals. Het vat is boven in mijn nek aangeprikt dus daar is ook een sneetje gezet.Het uiteinde van de twee catheters naar net boven mijn sleutelbeen eruit, onder de huid door gescheurd, lettelijk, en daar eruit gehaald.

Vervolgens is de catheter net boven mijn hart opgevoerd. Ik vond dat hij zijn gang maar lekker moest gaan. Ze waren erg lief en gaven overal netjes uitleg over.

Een uurtje verder stond ik weer buiten konden we een controle foto laten maken of er geen klaplong geprikt was. Gelukkig was dit niet zo en konden we aansluiten in de file.

2 uur en een kwartier konden we de oven aan zetten voor de pizza.

Ik had mijn sjaaltje om mijn nek geknoopt omdat daar een pleister los was gaan zitten en op deze manier kon ik hem een beetje op zijn plek houden. Ik moet wel zeggen dat er meer mensen naar mijn kale hoofd kijken. Zeker in het ziekenhuis waar je het minder verwacht. Het begint nu meer te glimmen. Dus minder steketltjes.

Ze kijken maar.

Ik heb het zij niet.

Morgen nog 1 chemo en dan twee spuitjes op een dag.

Volgende week testen. Dit kan op de dagbehandeling. Spuiten ze de jugularis catheter gelijk door met heparine zodat hij open blijft en niet dicht gaat zitten met een stolsel.

Ik zal even mijn kerstboom op de update van gisteren zetten.

Hij zat nog niet vol met zakjes want deze foto heb ik 's middags genomen. Alle zakjes die aanhangen mogen niet meer verwijderd ivm contact gevaar voor het personeel.Dat is heel streng.

Nou dit was het weer voor vandaag.

Dank voor de kaarten en liever woorden en wat meer langs me komt.

Ik ga genieten van de tuinkers volgende week die ik per post gestuurd kreeg van Marjon. Heel erg lief.

Het is voor mij gelijk een push om mijn kruiden tuinbak even aan te vullen met de laatse kruiden. Maar dan moet het weer wel wat liever worden.

Link naar het originele blogitem

Meer tekst

Knooppuntenfietstocht 2012

Blog: Jan en Marlies ten Voorde

15-05-2012

U kent ongetwijfeld de bekende uitspraak uit de voormalige reclame van het uitzendbureau Tempoteam nog wel: "Het waren twee fantastische dagen! ".

Nou, dat waren ze inderdaad! Meer dan ...

U kent ongetwijfeld de bekende uitspraak uit de voormalige reclame van het uitzendbureau Tempoteam nog wel: "Het waren twee fantastische dagen! ".

Nou, dat waren ze inderdaad! Meer dan fantastisch zelfs. Eigenlijk waren het er drie, maar we hebben er slechts twee gefietst. Drie dagen was de bedoeling, maar om nog een dag tegen windkracht 5 in te fietsen, zagen we niet zo zitten. Twee dagen van elk ongeveer 90 km met zo'n tegenwind vonden we een behoorlijke prestatie en daarom besloten we de laatste dag wat relaxter door te brengen door een bezoek te brengen aan het Groninger Museum.

Met 'we' bedoel ik m'n jongens Mark & Jasper en m'n fietsmaat Han en natuurlijk de schrijver van deze blog.

Startpunt van de route. Knooppunt 28 op de UT-Twente.

V.l.n.r. Jan, Jasper, Han en MarkIn tegenstelling tot voorgaande jaren volgden we niet een zgn. LF-route, maar een route via fietsknooppunten. De wegbewijzering is ongeveer identiek. Ideaal moet ik zeggen. Via wegbewijzeringsbordjes fiets je zonder gebruik van ingewikkelde fietsroutekaarten van fietsknooppunt naar fietsknooppunt. Lekker makkelijk en overzichtelijk. Vanzelfsprekend moet je wel opletten dat je geen bewijzeringsbordje mist!!

En juist dat gingen wij dus doen! Op cruciale links- of rechtsafmomenten letten we niet goed op en misten we enkele afslagen. Dat ontdekten we pas na enkele kilometers en dan zat er veeal niets anders op dan eerst die kilometers terug te fietsen om de route weer te kunnen oppakken. Tja, dan kom je snel op 90 kilometer per dag!

Ik had de eerste dag namelijk 78 en de tweede dag 75 km gepland.....

Na dag een(1) promoveerde Han mij daarom gekscherend tot 'hoofd knooppunten'. "De man waar je van opaan kunt als hij je de weg wijst! Je weet dan met zekerheid dat je elke dag minimaal 10 kilometer teveel fietst!" .............Ja,ja. Alsof ik de enige ben die op de bordjes moet letten!! :):)???

Hier waren we na het 1e gemiste bordje al ruim 1,5 uur onderweg

en reden we nog maar in de buurt van Deurningen.

Met de auto ongeveer 10 minuten van Enschede !Maar ach, wat maakt het uit. We fietsten voor ons plezier en dat is uitermate goed gelukt. De stemming was opperbest en we hebben mooie dingen gezien en leuke situaties meegemaakt. Van overstekende reeën tot een op hol geslagen paard die ons tegemoet kwam rennen. Ja, je maakt wat mee op zo'n fietstocht!

Gelukkig mankeerde de beteuterde jonge jockey, die we minuten later passeerden, niets.

Toen het paard ons naderde heb ik nog een poging gedaan om het tegen te houden door met m'n armen te zwaaien en 'Hooo' te roepen. Maar daar raakte het edele dier niet van onder de indruk. Het rende gewoon door. De jonge jockey vertelde dat het paard rechtstreeks naar z'n stal was gerend. Het had die dag duidelijk geen zin aan een jockey op z'n rug!

En aan het einde van de tocht, na het douchen, een lekker fris biertje en een goed gevulde maag hadden we de knollen behoorlijk op. In zo'n situatie gun je de uitvinder van het bed een standbeeld :)

????????

Link naar het originele blogitem

Meer tekst

Iquazu falls. Niet Argentinie maar MMC Veldhoven

Blog: It's not me. Maar ik blijf Rona

14-05-2012

Vanmorgen om 10.30 uur ons gemeld op afdeling 3C of wel volgens de nieuwe nummering afdeling 337. Vooraf even langs de dagbehandeling gegaan om een betere tijd te bedingen voor woensdag. Ze zijn daar ...

Vanmorgen om 10.30 uur ons gemeld op afdeling 3C of wel volgens de nieuwe nummering afdeling 337. Vooraf even langs de dagbehandeling gegaan om een betere tijd te bedingen voor woensdag. Ze zijn daar zo lief dat het geen enkel probleem was. Na de intake werd het infuus ingebracht en dit ging gelukkig vlot. De dag en de nacht gaan bestaan uit spoelen, mesna en chemo. Daarna nog veel zakjes mesna en spoelen. Ik ben blij dat ik oorstopjes bij me heb. Ik installeer me voor de nacht gewoon lekker en ik hoop dat ik de alarmen allemaal niet hoor. Hier op de zaal gaan al de hele dag de alarmen af en ik moet zeggen dat het niet een prettig geluid is. Van de andere chemo heb ik tot nu toe geen bijwerkingen gehad. Kijken wat het op lange termijn doet. De dexa doet weer goed zijn werk, geweldig. NOg 3 tabletjes, dan heb ik het weer gehad. Morgenochtend krijg ik snel mijn gewone chemo en dan kan ik naar huis om lekker onder de douche te gaan. Hier douchen is geen optie voor mij. Thuis is veel fijner. Daarna naar Maastricht voor de lange lijn. Misschien dat ik dan woensdag geen infuus nodig heb en de chemo direct door de lijn naar binnen gedumpt kan worden. Het prikken van het infuus voelde ik eigenlijk niet vanmorgen. Ach het maakt me eigenlijk niet uit wat en hoe. Ik ben op de goede weg. De tijd gaat hier alleen langzaam dus vandaar dat ik nu al een update doe. Goed iedereen is weer even op de hoogte morgen meer.

Link naar het originele blogitem

Meer tekst

Mooi nieuws

Blog: Sanders BLOG

11-05-2012

Vanmorgen was ik in het VUmc voor een echo. Er werd gekeken naar de plek in mijn lever en hoe deze zich had ontwikkeld. Gaandeweg het onderzoek kreeg ik de indruk dat mijn plek lastig te vinden ...

Vanmorgen was ik in het VUmc voor een echo. Er werd gekeken naar de plek in mijn lever en hoe deze zich had ontwikkeld. Gaandeweg het onderzoek kreeg ik de indruk dat mijn plek lastig te vinden was.

Natuurlijk moet ik nog even wachten op dinsdag, als we alles met de hematoloog gaan bespreken, maar het [...]

Link naar het originele blogitem

Meer tekst

Kuur 1, Lenalidomide/Dexamethason

Blog: Monica's blog

10-05-2012

 

Om met de deur in huis te vallen, de bloeduitslagen waren na de meting van afgelopen maandag goed en de uitslag van de lichte ketens kreeg ik gisteren door, ze waren gezakt van 134 naar ...

 

Om met de deur in huis te vallen, de bloeduitslagen waren na de meting van afgelopen maandag goed en de uitslag van de lichte ketens kreeg ik gisteren door, ze waren gezakt van 134 naar 38. Great news!! De kuur slaat aan. Ik mag weer 4 weken wegblijven (yeeeeaaaah) en mij verheugen op de zomervakantie naar Italië. We zijn er nog nooit geweest dus dat is dubbel zo leuk. Mijn voorpret voor het uitzoeken van een leuke locatie is al binnen en zoals het er nu naar uitziet zal ik min of meer in goede staat (wat klinkt dat eigenlijk vreselijk) naar mijn vakantieadres gaan. Aangezien we aan de voet van de Dolomieten zitten hoop ik ook nog wat wandelingen te kunnen maken, ik zat al te denken om een scooter te huren voor mijzelf. Ik heb zelf al jaaaaaaren mijn motor rijbewijs dus dat moet dan ook nog wel lukken denk ik. Zo lekker door de bergen tuffen, van het uitzicht genieten, lekker eten en genieten van al het moois. De meiden wilden naar een camping dus dat gaat het worden, een camping waar sportieve mensen komen volgens zoover.nl en uiteraard een zwembad, geen hysterisch megagebeuren maar een bescheiden camping waar je nog overzicht hebt, tja, dat moet ook wel met een tweeling die net 14 jaar is geworden en die de wereld weer wat groter zien worden. Herbert zal de Italiaantjes van hun af moeten slaan haha. Afgelopen week zijn we een midweek naar een vakantiehuisje in Limburg geweest wat helemaal super was. Mijn moeder en de hond ook nog ingeladen en iedereen heeft een heerlijke week gehad, zelfs het weer werkte mee. We zijn nog een dag naar Maastricht geweest wat een mooie binnenstad heeft en het witte dorp Thorn wat voor Herbert ook nog interessant was om te fotograferen wat één van zijn hobby's is. De midweek was helaas te kort voor hem om zich uit te kunnen leven in zijn fotografie maar dat is dan toch weer een mooie reden om een keertje terug te gaan. In de achtertuin van het park lag een prachtig uitgestrekt en gevarieerd bos waar we de hond konden loslaten, hij is 3 cm gekrompen van het wandelen en hij was al niet zo groot (chihuahua). Mijn moeder die nu 75 is en best wel slecht ter been hebben we meegesleept naar het begin van het bos en omhooggeduwd de berg op om haar hond te zien 'losgaan' op de zandvlakte. Ze was nog net niet ontroerd dat haar 'kind' zo hard kon rennen, geweldig!!! De meiden hadden wat vrienden op het park gemaakt en gingen 's-avonds gezellig in het centrum bij elkaar zitten. We zijn weer een level verder, weer een stukje loslaten, moeilijk maar ook goed. De laatste avond werd er aangebeld aan de deur en toen ik opendeed werd ik verwelkomd door een groep jongens die de meiden netjes hadden thuisgebracht. Een hele gezellige drukke boel dus. Tja, gelukkig reageerde ik volgens Denise goed want anders was het weer zoooooo genânt geweest voor ze, dat is namelijk hun stopwoordje, alles is tegenwoordig genânt. Al met al een heerlijke tijd weer achter de rug. Op naar de volgende vakantie, Italië here we come....

 

Link naar het originele blogitem

Meer tekst

Vanaf dinsdag ben ik net een hondje

Blog: It's not me. Maar ik blijf Rona

10-05-2012

Gisteren naar Maastricht geweest. Om 12 uur waren we in het AZM en om 16 uur waren we klaar. We hadden een afspraak bij de Internist en bij de stamcelverpleegkundige. Bij de internist was het ...

Gisteren naar Maastricht geweest. Om 12 uur waren we in het AZM en om 16 uur waren we klaar. We hadden een afspraak bij de Internist en bij de stamcelverpleegkundige. Bij de internist was het eigenlijk zo klaar. Ze vroeg hoe het ging, ja moe en nog eens moe, maar verder goed omdat het gewoon moet. Ik moest natuurlijk weer naar het lab. Wederom 11 buisjes bloed minder.

Ik had wel mijn vragen klaar natuurlijk. De belangrijkste voor mij was, wanneer mag ik weer een vliegreis boeken. Nu bleek dit toch niet zo moeilijk te zijn. Het is nl zo dat als ik na de sct naar huis ga zijn mijn bloedwaarden goed, anders mag ik niet naar huis. Als ik mezelf dan goed genoeg voel mag ik gewoon een reisje boeken.. Wauw. Dit deed me toch zo goed. Niet dat we dit nu al doen natuurlijk, we kijken voor een last-minute. Of ik ga gewoon naar het reisbureau en boek daar wat.

Komt helemaal goed. Die all-inclusieve die hebben we gewoon verdient dus die gaat er komen. Ik wil gewoon genieten en helemaal uitrusten.

Vervolgens zijn we met de stamcelverpleegkundigen naar de afarese afdeling gegaan en daar zijn mijn vaten bekenen. Nu, die zijn dus niet goed en ik realiseerde me ook dat ik tijdens mijn donor zijn altijd moeite had om op tijd mijn zakje vol tekrijgen. Ze wilden het niet met mijn vaten doen dus is er een afspraak gemaakt op het chirurgisch dagcentrum en krijg ik dinsdag a.s mijn jugularis catheter. Dit is een 20 cm lange infuuslijn die net boven mijn hart komt te liggen. Vanuit die lijn worden dan straks de stamcellen afgenomen en de chemo toegediend. Als ik onverhoopt zodanig ziek ga worden dat ik ook een paar dagen niet kan eten dan krijg ik ook voeding via deze lijn. Dit heet dan TPV.

Tussen het afgeven van de stamcellen en de opname zullen toch iets meer weken zitten dan we gedacht hadden. Ze hadden het over 6 tot 8 weken. Ik wil het allemaal achter de rug hebben. In tijd tussen de afgifte van de stamcellen en de opname krijg ik nog een afspraak bij de kaakchirurg. Er mogen nl geen problemen in mijn kaak zijn, anders moeten er kiezen uit. Ook moet er nog een ejectiefractie onderzoek gedaan worden voor mijn hart. Als er maar niet uit komt dat ik een hartinfarct gehad heb want dat heb ik al eens mee gemaakt. Kreeg ik voor niets een hartcatheterisatie. Ik heb helemaal geen hartinfarct gehad.

Nu is het wel zo dat we in de rust periode misschien de caravan nog even van stal kunnen halen.

Zou toch wel heel erg fijn zijn. Het hangt wel van het weer af want als het regent gaan we echt niet.

De chemokuren zijn me echt niet in de kouwe kleren gaan zitten. Natuurlijk is de chemo heel goed geweest voor het M-Protëine maar chemo is niet selectief. Het tast ook heel veel goede weefsels aan en dat heb ik inmiddels door. Er staat me heel wat te doen straks om weer voor 100% terug te komen en dat gaat echt wel gebeuren. Ik wil weer voor 100% aan het werk en dan ook nog het huishouden erbij doen net als vroeger. Ik wil dan meneer Kahler vergeten en lekker weer alles doen wat ik deed.

Maandag a.s wordt ik een dagje opgenomen op afdeling 3C. Ik krijg dan weer mijn oranje chemo, Adriamycine, en nog een andere chemo. Nu is die chemo heel slecht voor mijn blaas en heb ik extra medicatie nodig om die te beschermen. Ik ga heel veel infuusvloeistof erbij krijgen dus kan dit niet op de dagbehandeling.

Nou dan ga ik gewoon een nachtje in het MMC logeren. Oorstopjes mee want ik denk dat dit wel nodig zal zijn.

Link naar het originele blogitem

Meer tekst

Meikevers, Hoitema en fietsen

Blog: Jan en Marlies ten Voorde

09-05-2012

Meikevers:

Ik heb al verschillende blogs aan onze liefhebberij, het wandelen, gewijd en geprobeerd u te overtuigen van ons mooie Twente met haar typische coulissenlandschap.

Donderdag ...

Meikevers:

Ik heb al verschillende blogs aan onze liefhebberij, het wandelen, gewijd en geprobeerd u te overtuigen van ons mooie Twente met haar typische coulissenlandschap.

Donderdag 3/5 liepen we in de omgeving van Hertme. Een gemoedelijk klein gehucht tussen Hengelo en Almelo.

Met de haaksjes aan hun poten hebben ze goed houvastMaar hoe klein een gehucht ook is, er is altijd een cafe of restaurant. Voorafgaand aan onze wandeling, gaan we vaak eerst lekker brunchen bij de plaatselijke uitbater. Ook hier dus. Carpe Diem ! :)

Vervolgens zijn we op pad gegaan.

Na korte tijd zag ik in de directe omgeving van een aantal eikenbomen verschillende platgereden exemplaren. Want vooral in de buurt van eikenbomen komen ze veel voor. De eikenbomen stonden pal langs een rijbaan en dat is hen fataal geworden. Meikevers! Gelukkig kwam ik op tijd langs voor een nog spinglevend exemplaar. Prachtige insecten vind ik het. Grote kevers met sterke poten. In Twente komen ze gelukkig nog relatief veel voor!

Achterin ziet u de latten van het doel!

Verderop in de route kwamen we langs een bijzondere struikenverzameling. Handbal-spelende struiken met stoelen en al! Die zie je niet vaak!

Hoitema:

Maandag jl. (7/5) hebben we ook gewandeld, maar nu als onderdeel van een bezoek aan kahler-collega Hilly. Enige tijd geleden vertelde zij tijdens een kahlerbijeenkomst dat zij een opleiding tot beeldend kunstenaar volgde.Via haar weblog volgden wij haar kahlersituatie en zagen wij tevens de door haar gemaakte resultaten. Daar waren Marlies en ik behoorlijk van onder de indruk en besloten haar kunstwerken eens 'live' te gaan bewonderen.

?

V.l.n.r: Hilly, Chardonnay, Torso in brons, Marlies. Voor Nederlandse begrippen was dat een behoorlijk stukje met de auto. Ruim 2 1/2 uur tuffen naar Wanswerd. Een piepklein terpdorp in het noordwesten van Friesland. Zonder navigatiesyteem is het niet te vinden!

Maar eenmaal gearriveerd begrepen wij meteen waarom zij en haar man voor deze stek hebben gekozen. Zij wonen 'als op een landgoed' met wijds uitzicht over het Friesche landschap en een prachtige tuin waar enkele van haar beelden prachtig staan. Want mooie beelden maken kan ze! Als u hier klikt, ziet u een compilatie van haar beelden.

Naast het uitgebreid bekijken met uitleg van de maker, hebben we met ons viertjes (haar man Eddy liep ook mee) natuurlijk een mooie wandeling gemaakt. En daarbij natuurlijk ook uitgebreid over onze gezamelijke vijand kahler gesproken. Want daarover raak je nooit uitgesproken!

Fietsen:

Vrijdag a.s. (11/5) is het weer zover. Dan ga ik weer met m'n jongens Mark&Jasper fietsen. Nu niet, zoals vorig jaar, met ons drietjes, maar nu gaat m'n vaste fietsmaat Han ook mee. Met een gelijk aantal is het wel net zo gezellig! We hebben er weer erg veel zin in.

Gelukkig is m'n kahlersituatie nog steeds zo goed dat ik dit kan doen. Ik voel me uitstekend en ongeveer 80 km per dag op de pedalen zal dan ook geen probleem zijn denk ik........hoop ik :)

Deze keer fietsen we een zgn. knooppuntenroute. We vertrekken van ons huis in Enschede om vervolgens via Saasveld, Albergen, Tubbergen, etc te arriveren in Hardenberg. Daar gaan we logeren bij een adres van de Stichting Vrienden op de Fiets.

's-Avonds gezellig 'napraten' in een café/restaurant om de volgende dag na een ongetwijfeld uitgebreid ontbijt richting de woonplaats van Han, Drouwenermond (Drenthe), te rijden.

Zondag nog een rondje Drenthe en dan zitten de drie ongetwijfeld heerlijke fietsdagen er weer op.

Maar zover is het nu natuurlijk nog niet! Nog even de banden oppompen en dan samen met m'n jongens en Han genieten!

Link naar het originele blogitem

Meer tekst

uitslag kuur 31 – stabiel

Blog: Bas' blog

09-05-2012

Nog steeds een stabiel beeld van mijn ziekte. M-proteïne voor de derde keer op 4 g/l (na een lange tijd op 3). Volgens mijn arts is de verandering van 3 naar 4 ook een stabiel beeld. Wij zijn er weer ...

Nog steeds een stabiel beeld van mijn ziekte. M-proteïne voor de derde keer op 4 g/l (na een lange tijd op 3). Volgens mijn arts is de verandering van 3 naar 4 ook een stabiel beeld. Wij zijn er weer heel blij mee.

Link naar het originele blogitem

Meer tekst