print header

Contactgroep Myeloom en Waldenström Patiënten

Nieuws

Lotgenotencontact te Driebergen

ANWB

24-01-2012 | Lotgenotencontact te Driebergen

Om 7.30 u. liep ons wekkertje af, eerst een boterhammetje met een gekookt eitje erop daarna mijn Annemiek naar onze jongste dochter brengen, die had een dagje oppassen.

Om tien voor tien reed ik in Den-Haag de Utrechtse baan op. Richting A12 naar Driebergen om de Utrecht lotgenotencontactdag te bezoeken en kijken, of de spreekster over onze bovenkamer, misschien ook iets is voor onze dag in october en het varendlotgenotencontact onder de aandacht te brengen. Bij afslag 20 krijg ik een onbehaaglijk gevoel tintelingen rond het zitvlak en een klam gevoel. Na de behandelingen van MM zo’n zeven jaar geleden is naast de neuropathie en nog andere ongemakken, ook de controle over een "zekere" gang van zaken is nou niet meer je dat. Als eigenwijze afstammeling van Fiesche voorvaderen (zie Klaas Dijkstra, de aarde is plat), denk ik zonder route beschrijving naar mijn bestemming te kunnen rijden. De afslag Austerlitz missende rij ik richting Maarn en krijg ik het, misschien mede door de situatie pas echt benauwd, ik zie aan de andere kant van de weg een horeca gelegenheid, ik keer om, rijde parkeerplaats op….maar, te laat!
Mijn ongelukje voltrekt zich. Ik graai, wetende dat er een AH-boodschappentas achter mijn stoel ligt en schuif hem onder het zitvlak en… rij terug naar DenHaag, zie het kruispunt waar ik rechtsaf had moeten slaan nog langs komen. Luister naar een CD-tje van altist Benjamin Herman en bij Gouda als extra verrassing de andere helft van mijn ongelukje ik kan nu wel spreken van een "ongeluk”.
Thuis gekomen, rij ik de garage in en hoop niemand tegen te komen in de lift gaat het ook goed en dan is het fijn om thuis te zijn. Na de douche en pak twee aangetrokken, bel ik de receptioniste van Berg &Bosch en vraag of men even aan Marinus wil zeggen dat ik wat later kom i.v.m. een ongelukje, geschrokken vraagt ze of het ernstig is, ik zeg-nee nu niet meer. Helemaal fris ga ik voor de tweede keer de A12 op en na een drie kwartier zie ik weer het bord afslag 20 Driebergen, op de radio is een programma over schaatsen, zilveren, gouden plakken en dat Sven blessure heeft achterderug gehad, ik zit daar over na te denken of dat wel klopt, als iets achter de rug is dan heb je het gehad en als je iets hebt gehad, dan is het achter de rug. Al mijmerende betrok ik het op mij zelf en bedacht, als de CMWP er niet was geweest en mij de tools om met de arts in discussie te gaan niet had kunnen aanreiken zodat er een andere dan de voorgestelde behandeling kwam in een ander ziekenhuis, was ik er misschien nu niet meer geweest. En, dan had ik vandaag ook mijn ongelukje niet gehad, in dat licht gezien werd het ongeluk steeds kleiner tot er niets meer van overbleef en ik hoe langer hoe blijer met het ongeluk van vandaag.

Het tweede ANWB bord Driebergen 600 m. afslag 20 wilde maar niet komen, (was al geweest) de eerstvolgende was Maarn/Doorn onder de weg door en weer terug, tot mijn schrik zie ik Driebergen met een grote zwarte stikker afgeplakt, maar even verder met een geel tijdelijk bord dan weer wel dan.

Om kwart voor twee druk ik de deurkruk van de CMWP zaal naar beneden en ik realiseer me dat ik wel een héél storende factor ben op dat moment. Ik ben er niet bij geweest en ik vraag me af, hoe de krent of rozijn die iedereen voor zich op de tafel heeft liggen daar is gekomen.

Als hij zo’n 70 keer is uitgedeeld of dat men hem zelf heeft moeten pakken, in beide gevallen voor ons kasplantjes die ook niet met onze vingers in de bak met pinda’s of bij de chinees in de pepermuntjes bak mogen grabbelen. Ik heb dan ook volledig begrip als het verzoek de krent nadat hij tussen de vinger toppen is rond gedraaid, in de mond te stoppen niet door iedereen met plezier wordt ontvangen.
Ik heb de spreekster mijn excuus voor de verstoring aangeboden en een verkort verslag gedaan denkende dat moet kunnen onder familie, van de gebeurtenissen, zo’n 20mensen schreven zich in voor een vaartocht.

Alleen verzoek ik degene die per ongeluk en geheel ter goeder trouw een 15 X 15 klein foto mapje, waarschijnlijk denkende dat het reclame was maar voor mij van veel emotionele waarde en een geschenkje , heeft meegenomen, graag retour mijn adres staat achter in de Emergo. Op dezelfde manier een aantal CDtjes van de spreekster, graag te retourneren aan het adres van Marinus van Noort.

Kees Dijkstra
forum
nieuwsbrief
twitter
facebook
rss
blog

Nieuwscategorieën: