04-08-2010 | Dr. Els Borst, voorzitter van de NFK, ontving de Muntendamprijs van KWF Kankerbestrijding. Ze besloot het prijzengeld van vijftigduizend euro in te zetten om zorgverleners bewust te maken van de patiëntbeleving.
Nieuws
Els Borst Project zoekt de patiëntbeleving
"Patiënten zijn de ervaringsdeskundigen van de zorg", zegt Els Borst. Zij is altijd al een groot voorstander geweest van patiënten vragen naar hoe zij de zorg beleefd hebben. In de afgelopen jaren – sinds zij voorzitter werd van de NFK – raakte ze opnieuw onder de indruk van hoeveel patiënten kunnen signaleren over het zorgproces. "Artsen en verpleegkundigen weten niet hoe het is om kanker te hebben. De angsten, de toekomstperspectieven, de praktische zaken: al deze dingen komen in het behandeltraject nauwelijks aan bod."
Patiëntbeleving in onderwijsprogramma
Volgens Borst is het hoog tijd dat hier verandering in komt. Andere patiëntenorganisaties zoals de Reumapatiëntenbond hebben al ervaring met het begrip ‘patiënt als docent’, maar de kankerpatiëntenorganisaties nog niet. "Het zou goed zijn om systematisch in het onderwijsprogramma een onderdeel te hebben dat oncologen, oncologieverpleegkundigen en radiotherapeuten in opleiding alert maakt op de beleving van patiënten."
Gesprekken in UMC Utrecht
Toen Borst te kennen had gegeven dat ze het prijzengeld van de Muntendamprijs voor dit doel wilde inzetten, werd ze vrijwel direct gebeld door bestuursvoorzitter prof. dr. Elsken van der Wall van het UMC Utrecht. "Zij wilde de gesprekken in het UMC Utrecht faciliteren. Geweldig natuurlijk."
Elkaar beter begrijpen
De pilot van het Els Borst Project bestaat uit enkele gesprekken tussen patiënten en oncologiefellows, oncologieverpleegkundigen en radiotherapeuten in opleiding. Bewust is gekozen voor een kleine groep hoofdbehandelaars in plaats van een heel behandelteam. "Dan loop je het risico dat er onderlinge discussies komen, terwijl het juist de bedoeling is om naar de patiënt te luisteren," zegt Borst.
Emotionele aspecten
In de gesprekken komen de emotionele aspecten aan bod die op het spreekuur achterwege blijven. De uroloog – samen met gynaecologie is urologie de pilotgroep voor dit project – praat weinig tot niet over mogelijke impotentie of incontinentie, terwijl dit onderwerpen zijn waar de patiënt juist voortdurend over piekert.
Partner schuift ook aan
Omdat ook de directe naaste van de patiënt door de ziekte geraakt wordt, schuift de partner eveneens aan bij het gesprek. Borst: "Op die manier kunnen de zorgverleners in opleiding zo veel mogelijk over patiëntervaringen leren. Maar het gesprek is wederkerig, wat wil zeggen: de patiënt komt ook dingen te weten over de beleving van de behandelaars. Het is de bedoeling dat patiënt en zorgverlener elkáár beter gaan begrijpen."
Patiënt voor collegezaal
Als na de zomer de pilotgesprekken gevoerd zijn, wordt bekeken of het Els Borst Project potentie heeft voor verdere uitrol. Borst zelf verwacht van wel. "Ik ben ervan overtuigd dat gesprekken zoals deze leiden tot betere zorg. Maar we weten niet of de gekozen vorm ideaal is. Misschien is het iets te intensief. Deze vorm is wel de meest realistische, waardoor de boodschap denk ik het best binnenkomt bij de zorgverleners in opleiding. Maar je zou kunnen overwegen om de patiënt als docent voor een collegezaal te zetten, bijvoorbeeld." Voorlopig gaat het project echter uit van een intieme setting voor patiëntcontact, waarbij de zorgverlener een diepe bewustwording krijgt van de patiëntbeleving. “Ik geloof erin dat dat de beste manier is."
Zie ook:
(Interne nieuwsbrief UMC Utrecht Cancer Center)
