print header

Contactgroep Myeloom en Waldenström Patiënten

Nieuws

Ervaringsverhaal Ton Verheij

Ton Verheij

01-03-2011 | Vorige week heb ik m’n verjaardag gevierd. Nou, ja gevierd…. Ja zeker, in eerste instantie wilde ik een enthousiast verhaal ervan maken.

Vorige week heb ik m’n verjaardag gevierd. Nou, ja gevierd…. Ja zeker, in eerste instantie wilde ik een enthousiast verhaal ervan maken. Immers, in 2007 kreeg ik bij het ontdekken van m’n klote ziekte te horen dat de prognose 1,5 tot 2 jaar bedroeg. En nu 4 jaar later mag ik m’n verjaardag weer meemaken. Reden tot blijheid toch?

Toch deed ik bewust m’n verhaal nog niet. Want lab-uitslagen waren nog niet allemaal bekend. Elke vrijdagmorgen bied ik om acht uur m’n linkerarm aan de lab-juffrouw aan. “ Al eens eerder geprikt?” , vroeg een jonge blondine. Schaamteloos antwoordde ik “ zeker meer dan 150 keer” …
Het kanker-eiwit gehalte, dat was het belangrijkste wat me wel interesseerde. Toen m’n ziekte weer ontspoorde pinksteren 2009, was het gehalte gestegen naar 15 gram. Eind 2010 was in het UMC dit gehalte minder dan 1 en bijna niet meer meetbaar, zo’n beetje als de “Contador-norm”. Een week verkeerde ik in spanning, en m’n teleurstelling groot toen de uitslag toch weer 1 gram bedroeg......

forum
nieuwsbrief
twitter
facebook
rss
blog

Nieuwscategorieën: