Afgelopen vrijdag, 13 Augustus heb ik een beenmergpunctie gehad in het AMC te Amsterdam. Dit schrijf ik omdat je over het algemeen nare verhalen hoort over de beenmergpunctie dat het heel erg pijn doet, maar ik heb de punctie qua pijn toch wel positief ervaren. Bij mij is de punctie in mijn rug afgenomen. De punctie viel reuze mee gelukkig, heb een pilletje gehad om te ontspannen en 2 ruggeprikken, daardoor ging ik de hele punctie boeren laten (schaamde me dood) en kreeg ik raar maar waar de hele punctie lachaanvallen kon niet meer stoppen met boeren en lachen en heb ik bijna niets gevoeld. Alleen op het einde toen de naald eruit ging met het bot en hij aan het wroeten was in mijn rug had ik het gevoel dat ik ging flauwvallen, werd ineens duizelig, ik voelde mijn puppillen wegdraaien, werd kotsmisselijk en kreeg het bloedheet, begon helemaal te trillen en het gevoel dat ik in elkaar zakte terwijl ik niet in elkaar kon zakken omdat ik al op mijn buik op het bed lag. Was toen een paar secondes weg en toen ik weer wakker schrok, begon ik over te geven. Toen was het gelukkig al voorbij. Dit schrijf ik om de mensen die deze punctie ook moeten ondergaan misschien een beetje een hart onder de riem te kunnen steken. Het is nu wachten op de uitslag. Ben blij dat ik in het AMC behandeld ben , de doktoren daar zijn echt toppertjes!!!

Bij mij (het is alweer 1,5 jaar gelden) deed het even behoorlijk pijn, maar het duurde gelukkig maar even.
De verpleegkundige die mij begeleide deed het geweldig. Misschien vraag ik volgende keer 'n roesje...
Het is in ieder geval goed om te weten dat het niet lang duurt.

Van de 7 puncties die ik gehad heb was er één in de rug maar dan alleen in de tumor die men wilde onderzoeken verder is gebruikelijk in het bekken of soms het borstbeen
Dus was dit wel een gewoon beenmergonderzoek?, van de 7 puncties die ik had zijn er 2 geweest met botonderzoek (voor en na de autologe sct) en nu alleen nog maar de gewone in het bekken die bij mij door de professor himself worden gedaan en bijna pijnloos zijn dus op de verdoving na heb ik niets nodig

groeten Jaap

Hai, bedankt voor jullie reacties. Ik zou echt niet weten of dit wel een gewone punctie is geweest, want heb hier nog niet eerder persoonlijk mee te maken gehad. Petje af ook voor de mensen die hier wel vaker mee te maken hebben! Ben ook blij om te lezen (Jaap) dat jij er ook redelijk goed doorheen komt. In ieder geval krijg ik snel de uitslag, dat afwachten maakt je helemaal onzeker. Heel veel sterkte en kracht voor iedereen die ziek is.

Groetjes Nicole.

Ik heb al een paar keer een punctie gehad. Deze werd uit de heup genomen.
Het zijn een paar seconden, die vervelend zijn. Het wordt goed verdoofd en de naald voel je niet.
Pas als het beenmerg opgezogen wordt, voel je het ongeveer 2 seconden. En dan weet je wat 'door merg en been' pas betekent.
Maar als echt vervelend heb ik het niet ervaren. Die 2 seconden zijn snel voorbij.

Afgelopen donderdag heb ik de uitslag van mijn beenmergpunctie gehad. De diagnose is dat het geen beenmergk. is, mijn lichaam maakt uit zichzelf teveel beenmerg aan en witte bloedcellen (er is mij door de specialist vertelt dat dat niet vaak voorkomt). De onderzoeken zijn nog niet afgelopen er is opnieuw bloed afgenomen om nog het een en ander te onderzoeken. Snap eigenlijk niet zo goed wat dat inhoudt dat mijn lichaam teveel beenmerg en witte bloedcellen aanmaakt. Vraag mij af of dat kwaad kan, weer die onzekerheid, pfff! Als het geen kwaad kan, kan ik misschien mensen helpen waarvan hun lichaam te weinig beenmerg aanmaakt, wie zal het zeggen...

Groetjes Nicole