Graag een antwoord op volgende vraag :
Zijn er mensen die een mini-transplantatie geweigerd hebben, ook al behoorde die tot hun behandelingsmogelijkheden ?
En wat was dan uw belangrijkste beweegreden om ze niet te nemen ?

Onlangs had ik contact met een lotgenoot van 46 jaar, die enorm veel meegemaakt heeft. Hij kreeg de mini eind verleden jaar. Hij is nadien 8 maanden, naar eigen zeggen, in heel goeie conditie geweest (zelf 3 keer naar Zuid-Frankrijk gereden en 2 terrassen aangelegd zei hij), maar was nu weer 'op de sukkel'. Op mijn vraag of hij , wetende wat hij nu weet, terugkijkend in de tijd, terug zou kiezen voor de mini, was zijn antwoord radicaal negatief. Hij had 3 dagen tussen hemel en aarde gezweefd en werkelijk bloed geweend (bloedstolling was niet o.k.). Het is een heel taaie man, maar de 8 goeie maanden wogen voor hem niet op tegen de zwaarte van de behandeling. (Hoewel hij bvb al 2 keer in de jaren voordien, met de MUG , (medische urgentiedienst) was weggebracht omwille van neigende hartinfarcten).

De verhalen die je hier leest, lijken allemaal redelijk positief tov de mini.
De mensen die stierven kunnen er niet meer over getuigen.
De mensen die met heel erge moeilijkheden kampen na een mini, lijken we weinig te lezen.

Ik heb er totaal geen idee van welk percentage van de patiënten die een mini kunnen ondergaan, daar NIET voor kiezen en dat interesseert mij eigenlijk.

Alvast hartelijk bedankt voor uw antwoord !