Weblog

Hoop doet leven

Toen ik vanochtend wakker werd, stond ik op met een blij gevoel. Het was net alsof ik jarig was vandaag. Spannend en fijn tegelijk.

Anneke

Vanmiddag om 14.00 liep er 615 ml Duits bloed mijn lijf in. Volgens mijn broertje kan ik nu met recht het volkslied meezingen 'ben ik van Duihuitsen bloed'. Of de donor man of vrouw was, wilde deze arts niet zeggen. Binnen een uur zijn de stamcellen ingelopen. En afgezien van wat misselijkheid, heb ik nergens last van gehad. Wat een verademing na hoe het in januari allemaal ging!

Dankbaarheid overheerst. Natuurlijk moet ik nu nog afwachten of het aan gaat slaan. Pas over 3 tot 5 weken zullen mijn bloedwaarden gaan stijgen. Dat zal af en toe nog best spannend zijn. Maar op dit moment voel ik vooral blijdschap. Heb ik goede hoop.

Afgelopen maandag las ik de Taizé dagmeditatie. Ik werd geraakt door dit stukje;
" Wanneer je ondraaglijk zwaar beproefd wordt, ben ik bij je hoe diep je wanhoop ook is... zoals ik ook bij je ben op de plek waar diep in jouw hart hoop geboren wordt."

Bron: Anneke